دونفري

جفنگیات

2011-01-30T18:31:00.000+03:30

گاهی وقتها ازاینکه نمیتونم یکی رو ازاشتباه دربیارم وبهش بفهمونم که داره اشتباه میره ،ازخودم نا امید میشم که چرااینهمه ضعیفم ومنطق خوبی ندارم که نمیتونم تاثیرگذارباشم.

واینکه انقدرسعی میکنم که طرف اشتباه نکنه که کاسه داغ ترآش میشم وآخرش کلی بدهکار

واینکه من این حالت خودم رو میشناسم ونمیتونم کاری کنم خیلی خنده داره.

اگه همینجوری برم احتمالا هیچوقت نمیرسم ودلم میخواد یکی که رفته رو پیدا کنم ببینم که رسیده کسی میدونه که واقعا کسی رسیده

دعا

2011-01-13T17:16:00.000+03:30

خداوندا! مرااز دانستن چیزهایی که نیاز به دانستن آن ها ندارم حفظ کن. مرا حتا حفظ کن از این که بدانم

چیزهایی دانستنی هستند که من نمی دانم. همچنین مرا حفظ کن تا ندانم که تصمیم گرفته ام چیزهایی را

ندانم!-داگلاس آدامز
این سرمای بعدازیه نمه برف خیلی ضدحاله

البته من الان مشهدهستم

شغل

2010-11-30T02:43:00.000+03:30

اونقدردورخودم پیچیدم که شاید دیگه نتونم خودمو بازکنم وضعیت بد اقتصادی واینکه هرکاری میکنم درست درنمیادوبه سرانجام نمیرسه حسابی نابودم کرده.

چندروزپیش رفته بودم ایستگاه متروی صادقیه تایکی ازدوستامو ببینم اونجا صف دراز ماشینها که منتظرنوبت گازبودن از انطرف پل اتوبان به نزدیک مترو اومده بود ویه چندنفری هم اونجا وایساده بودن .

دوستم که اومد گفت:میدونی اینها واسه چی اینجا وایسادن گفتم خوب راننده این ماشینهاهستن که اومدن پایین وباهم گپ میزنن

گفت نه هرماشین حداقل 3 تا 4 ساعت توصف گازمعطل میشه واینها شغلشون اینه که جای راننده توصف می ایستن تا راننده تو این فاصله بره به کارهای دیگه ای که داره برسه مثلاناهاربخوره وازهرماشین دوتا پنج تومن بسته به کرم راننده وزمان تلف شده پول میگیرن برام عجیب بود همه جورش دیده بودم جزاین مدل وگفتم که راننده ها چطوراعتمادمیکنن که ماشین خودشون رو به اینها بدن .گفت: همه اینها ازآشناهای راننده خطی های اینجا هستن وبیشترماشین همین راننده خطی هارو میگیرن

بعد ازرئیس خط تاکسی که مسئول اینه که تاکسی غیرخطی یا ماشین شخصی مسافرهارو سوارنکنه ومسافرها رو هم راهنمایی میکنه که سوارکدوم تاکسی بشن وپارک بان که تو هرکوچه نزدیک به مرکزشهرچهارنفرهستن ومعمولاٌوقتی پارک میکنی یکی ازت پول میگیره ووقتی برمیگردی یکی دیگه اومده واون رفته اون طرف خیابون وتوباید با سوت اون رو متوجه کنی که باهاش حساب کردی تادوباره پول ندی این شغل آخرشه.

هرچی فکرکردم نتونستم واسه این شغل اسمی پیداکنم .

فکرکردم ازفردا برم نزدیک یکی ازاین پمپ گازها خودمو یه جوری بین این شغل جدیدی ها جا کنم چون با آزادشدن قیمت بنزین حتما صف پمپ گازچندبرابرمیشه وکلی میشه کاسبی کرد.شاید هم اتحادیه صف وایساهای استان تهران رو درست کردم اگه یه اتحادیه داشته باشیم حتما میشه بیمه وبقیه موارد رو درست کردخدارو چه دیدی شاید شدم رئیس اتحادیه وکلی معروف شدم.

دوسال پیش با فهیمه عید رفته بودم تایلند یه هشت روزی اونجا بودیم .روزچهارم رفتیم فرودگاه تا یه بسته رو بدیم انبارفرودگاه موقع برگشتن ازفرودگاه بانکوک که تقریبا فاصله اش با شهربیست کیلومتره راننده تاکسیه گفت میشه برم پمپ گازکپسولم روپرکنم بعدش شماروبرسونم من یهو دادزدم نه بابا سه ساعت باید توصف وایسی ومخالفت کردم راننده گفت نه اگه 3 دقیقه شد ازتون کرایه نمیگیرم وما قبول کردیم .
رفت پمپ گازتو پمپ دو تاماشین داشتن گازمیزدن وراننده رفت جلوی یه پمپ خالی یه دختره مسئول پمپ بود کمی با راننده حرف زدن شاید 2دقیقه نشد وراننده سوارشدوگفت تمام شد من فکرکردم این مارو گذاشته سرکار.

راننده گفت که دیدی چه زود تموم شد ومن گفتم مگه گازپرکردی اون آمپرگازرو نشونم دادراست میگفت پرشده بود البته اونها گازمایع مصرف میکردن

وبه من گفت معمولا اگه خیلی شلوغ باشه 10دقیقه طول میکشه تا گازبزنه وروزی یک بارهم به پمپ میاد وازمن پرسید که چرافکرکردی 3 ساعت طول میکشه من درمورد صف های پمپ گازهای خودمان براش توضیح دادم کلی خندید وفکرمیکرد که من سرکارش گذاشتم واصلا باورش نشد.

ولی خوب این سریع گاززدن اونها باعث میشه که شغل صف گازوایسا نداشته باشن وکلی بیکاررودستشون بمونه

پاییز

2010-10-06T03:43:00.001+03:30

اینکه پاییزاومده چیزجدیدی نیست ولی هرپاییزواسه خودش جدیده

بازم فصل خاطرات وبارون وخیس شدن وبغض های الکی وخالی شدن های الکی تر

این روزها همه چیز به هم پیچیده وهرروز هم بدتر میشه شایدفقط برای من اینجوریه نمیدونم

چندروزپیش بارون اومد یعنی دقیقاٌ پنج شنبه رفته بودیم فرودگاه یکی ازدوستامون داشت میرفت شاید یکساله نمیدونم شایدهم واسه همیشه ودیگه نیاد آره اونجابارون اومد

این روزا رفتن خیلی زیاده هرکسی هم یه بهانه داره واسه اینکه نباشه راحت ترین وقابل پذیرش ترینش هم مردن ه (این ه رو جداکردم که راحت تر بشه بخونیش آخه حس کردم خیلی سخت میشه) آره وقتی یکی واسه مردن نیست دیگه مدام بهش زنگ نمیزنی که کجایی وخبری ازت نیست و....فقط گاهی وقتها یه سرخاک رفتنه وبعدش واسه نرفتنش بهانه آوردن وبعدشم ......فراموشی لذت بخش که اگه نبود حتما نسل بشرنابودشده بود همون چندمیلیون سال پیش.

همیشه انقدردلت واسه پاییز قبلی تنگ میشه که یادت میره که این پاییز هم همش سه ماهه وبعدش دیگه نیست وباید یه سال دیگه منتظرباشی تا بیاد

البته اگه شانس بیاری وتا اون موقع باشی

تجربه کنیدوازدست ندیدخیس شدن وخش خش برگ های خشک وتو کوچه های چپ اندرقیچی چرخیدن که سال دیگه حتما ازاین پاییز هم یادکنید وباحسرت بگید که چقدرخوش گذشت

آره یادتون نره که آینده منتظرکه خاطرات مارو بشنوه

رفیق

2010-08-11T12:41:00.000+04:30

وقتی به ماوزد بادمهرگان

آنگه شود معلوم که نامردو مردکیست

یکی ازدوستام یه کلاه سی میلیون تومنی سرم گذاشت البته این کلاه دوساله که سرمه ولی من دیروزفهمیدم

این ازحماقت منه که اینقدردیرفهمیدم ولی بازم جای شکرش باقیه که فهمیدم ومیتونم الان کلی شاکی بشم به جای اینکه چندروزدیگه شاکی بشم

پ ن :شاکی شدن امروزرابه فردانیندازید

یه روزخوب

2010-08-04T01:10:00.000+04:30

یه روزخوب میاد

ازپس اینهمه روزبلند

یه روزخوب که دیگه ترس پلنگ توی بیشه که شاید یه روزگشنه بشه ازسرمارفته باشه

یه روزخوب که وقتی مردها ازسرکارمیرن خونه خسته باشن نه خمار

یه روزخوب که تو BRTهم دیگه همه بلیط الکترونیکی داشته باشن نه کاغذی

یه روزخوب که مترو هم دیگه مشتری نداشته باشه قطارهاش همینطوری خالی برن وبیان

یه روزخوب که دیگه توی اون روزآرزوی روزخوب رو نداشته باشی

یه روزخوب که علی کنکوری هم قبول شده باشه

یه روزخوب که دیگه نه روبروت جهنم باشه نه پشت سرت قتلگاه آدم

مثل قاطرجاده امام زاده داود هرچقدرهم ازلبه میریم نمیفتیم پایین لاکردارمدام به اینجا فحش میدیم وهمچین بهش چسبیدیم که حالا حالاها هستیم

آره هستیم تا یه روزخوب بیاد

پ ن : خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود

حضور

2010-07-22T04:53:00.000+04:30

الان چندروزه که فهیمه رفته مسافرت ومن تنهام
رسیدن به خونه وبی هدف ازاینکه چرا اومدی خونه واخبارتمام شبکه هادنبال کردن وبه زمین وزمان فحش دادن بعدش کمی تو وب میچرخم ویهو بخودم میام ومیبینم ساعت از3 صبح ردشده وهنوزشام هم نخوردم وحتی یادت نمیاد که گرسنه هستم یا نه.

وصبح هم با لیفتراک ازجام بلند میشم ومیبینم که ساعت 9 شده وچندتامیس کال دارم ویه دوش ومیزنم بیرون یکی دونفرازبچه ها هم تنهان وازسربیکاری بعدازظهریه سربه یکیشون میزنم والکی به یه بهانه ای میپیچونم که شب بیام خونه ودوباره همون بازی.

با نبودنش حس زندگی تو خونه نیست وانگارحضورش به زندگی روح میداد

واینکه فهمیدم که بعدازچندسال زندگی دونفری، نصفه شدم وبدون نصفه ام دیگه نه اینکه نشه ولی خیلی سخت میشه زندگی کرد

نمیدونم ازاین موضوع خوشحال باشم ویا ناراحت .
خوشحال ازاینکه اینهمه تاثیروجودداره واینهمه دلبستگی
ناراحت ازاینکه اگه یه روز نباشه این وابستگی نابود کننده میشه

واینکه حتما شنیدین که میگن:

بنده همت آنم که زیرچرخ کبود
زه هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاداست

بعدازظهرسگی

2010-06-19T11:18:00.001+04:30

میشه با یه جمله گندزدبه یه زندگی وبا یه جمله گندنزد

میشه تو اوج عصبانیت خودتوکنترل کنی وبگذری ومیشه بزنی زیرهمه چی وبشاشی به تمام ادبیات وبعدش فاجعه درست کنی

گاهی دلت میخواد کوتاه نیایی وتا آخرش بری ببینی چی میشه

یه جا خوندم که خوشبختی وجودنداره اون لحظه های که فکرمیکنی خیلی خوشبختی داری فاصله بین دوتا مصیبت رو طی میکنی

وبعدش مثل سگ پشیمون میشی ولی دیگه دیرشده (اصلا مگه سگ پشیمون میشه نمیدونم)وهمه چی ازدستت دررفته

خوب این هم یه نوع ازحماقته ولی ازنوع حماقت هوشمنده چون تومیدونی ته کارت به کجامیرسه

کوهستان 2

2010-06-16T12:13:00.002+04:30

پنجشنبه صبح رفتیم کوه بیستون کرمانشاه:
پیاده روی چندساعته ورسیدن به یه جایی که اگه یکی ازبچه هابلدنبود محال بود اونجارو پیداکنیم وخستگی درکردن دوساعته وجاتون خالی ناهارخوردن وبعدش دوباره راه افتادیم وشش ساعت پیاده روی تو یه دشت تقریبا صاف بین دوتاکوه که سبزبود وپرازدرخت های کوتاه ویکسره گندم وحشی بود که انگارکسی اونهارو کاشته بود.

توراه ازکناردوتا چاله آب ردشدیم وبا اینکه هواخیلی گرم بود وفکرمیکردم که آب این چاه ها هم گرمه ولی آب خیلی خنک خوبی داشت.
وسط های راه بودیم که دونفردیگه به مارسیدن وبرخلاف ما که مثل لاک پشت راه میرفتیم تقریبا میدویدن وکمی با ما خوش بش کردن ویکشون سرعتشو زیادکردورفت ولی یکیشون با ما همراه شد .
توی راه کنارچاله های آب چندتا لاک پشت هم دیدیم وخیلی تعجب کردم چون ما تو ارتفاع سه هزارمتری بودیم وازیکیشون که خیلی خوش تیپ بود چندتا عکس انداختم.

تقریبا ساعت ده شب به جای که میخواستیم رسیدیم واونجا یک خانواده دامدارهم چادرزده بودندالبته اینوهم بگم که نصف بقیه راه رو اون نفری که پیش ما مونده بود به زورکوله پشتی منوگرفت وباخودش آورد وگرنه شاید ما تا ساعت یازده هم نمیرسیدیم.
وقتی رسیدیم اونجادیگه حتی یه قدم هم نمیتونستم بردارم وجاتون خیلی خالی سه لیوان دوغ خوردم که تقریبا اوردوزکردم ویه گوشه نشستم وفقط به حرفهای دیگران گوش میدادم وحتی نا نداشتم حرف بزنم.
وشام هم آبگوشت خوردیم وتاساعت یک شب بیداربودم وبعدش ازخستگی وسط دشت یه زیرانداز انداختم ورفتم تو کیسه خواب وبه آسمون نگاه میکردم که ستاره هاچه وضوحی داشتن وانگار خیلی نزدیکتربودن تاصبح چندبارازخواب بیدارشدم وبا اینکه خیلی خسته بودم ودیرخوابیده بودم ولی صبح ساعت شش ازخواب بیدارشدم واصلااحساس خستگی نداشتم

ساعت ده صبح هم راه افتادیم وبرگشتیم وکلی توراه حال کردیم چون یه لونه عقاب دیدیم که روی یه صخره بلندبود وعقابه که داشت به جوجه هاش غذامیداد.

وناهار روهم تو راه کناریه چشمه خوشکل خوردیم وتقریبا ساعت چهاربه پایین رسیدیم .
به من که خیلی خوش گذشت .
وامیدوارم که بشه دوباره بریم .

کوهستان 1

2010-06-07T16:10:00.000+04:30

میخوام برم کوه شکارآهو

تفنگ من کو لیلی جان تفنگ من کو

آخرهفته با چندتا ازدوستان میخوایم بریم کوه نه دربند یا درکه

میریم کوه بیستون نزدیک کرمانشاه شاید یکی دوشب بالا بمونیم

خلاصه فکرکنم که خیلی خوب باشه وقتی برگشتم براتون میگم که چطوربود

دلتنگی

2010-05-12T10:05:00.003+04:30

درسفری مثل زمان بگفتمت بمان بمان

تورفته ای زپیش من

به خواب دیده ام تورا

میدونی که دلتنگی آدمها ته نداره وهرلحظه یه بهانه پیدامیشه که حالتوبگیره واعصابتو بهم بریزه ویه کاری کنه که یه گوشه کزکنی وبه قول قدیمیها زانوی غم بغل کنی

البته اون آدمهای خوشحالی که اصلا غمگین ودلتنگ نیستن کافی ده دقیقه اخبارببینن تاحالشون سرجاش بیاد یا اگه دم دستشون هست صفحه حوادث روزنامه رو بخونین کلی مطلب هست که میتونه حداقل یک ماه بریزتون بهم

ومن دلتنگ گذشته شدم دلتنگ یه شب سرد زمستونی که من تقریبا شش سالم بود ونصفه شب ازترس یه خواب بد ازخواب پریدم وگریه ام گرفت وپدرم هم ازصدای من بیدارشد ومنوپیش خودش برد وبغلم کرد وباهام حرف زد ومنو کنارخودش خوابوند ومن احساس امنیت کردمو خوابم برد

الان سالهاست که دلم میخواد اون حس آرامش وامنیت دوباره باشه ولی تابه حال نتونستم پیداش کنم

بی خبری

2010-05-05T10:19:00.002+04:30

شانس آوردیم که نمیدونیم فردا چی میشه اگرمیدونستیم که دیگه خیلی ضایع بود

حالی میکنم ازاین بیخبری وندونستن که میری ومیری یهو سرت میخوره به دیواروبرمیگردی ومثل این ماشین های اسباب بازی دوباره یه دیواردیگه ودوباره برگشت تا باطریت تموم بشه ووایسی وبعدش دیگه هیچی.واین داستان ادامه داره وفقط قهرمان قصه هاش عوض میشن

ازاینجا که وایسی نمیتونی آخرشو ببینی حتی اگه بالاترهم بری بازم معلوم نیست

ناله

2010-04-19T11:45:00.006+04:30

اینجا آسمان آبی نیست

آنجارانمیدانم

اینجا زندگی جاری نیست

آنجارانمیدانم

توکه مدام جفت شیش میاری وروشانسی حالشو ببر ولی بترس ازتاس بد

وپشت یه اتوبوس نوشته بود

توکه امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت بادگران است

بهار

2010-04-11T13:11:00.002+04:30

سال جدید هم داره تموم میشه

میدونید وقتی سرباز بودم صبح که چشمام رو بازمیکردم به بغل دستیم میگفتم که امروز هم تموم شد والان هم همون حس رو دارم که امسال هم تموم شده امروزبیست ودوم فروردینه ویه ماهش که گذشت

تو تعطیلات یه جایی بودم که خیلی سکوت بود ودورازشهروخیلی باحال

دوازده روزاونجا بودیم تقریبا تمام فیلم های نامزد اسکارواسکارگرفته رو دیدم چندتا کتاب خوندم

تا حالا اینهمه سکوت رو تجربه نکرده بودم حس خوبی بود وفراموش نشدنی

خاورخانم

2010-03-13T13:16:00.004+03:30

اگه یه وقت گذرتون به رامسرافتاد یه سربه جواهرده بزننین واونجا حتماتورستوران خاورخانم یه وعده غذابخورین

میدونین یکی ازدوستامون که همسفرمون بود به ماگفت که باید تلفن بزنه وبرای ناهارحتما رزورکنه که بهمون غذابدن ولی ما این حرفشو جدی نگرفتیم وسرساعت یک خودمونو به اونجارسوندیم ورفتیم که مثلا سفارش غذا بدیم ولی چشمتون روزبدنبینه خودخاورخانم سفارشات رو میگرفت واصلا نمیشد باهاش حرف بزنی بسکه عصبانی بود وسرش شلوغ بود اونجاپرازماشین های مدل بالابود که همه توی صف منتظربودن که خاورخانم اسمشونو که ازصبح رزروکرده بودن روصداکنه وبرن غذاشونو بگیرن

ما هم با کلی مصیبت وپارتی بازی چون پدریکی ازبچه هابا خاورخانم آشنابود وتقریبا یک ساعت ونیم معطل شدن بالاخره غذا گرفتیم نمیدونم ما خیلی گرسنه بودیم ویا غذا خیلی خوب بود اماخیلی چسبید ووقتی میخواستم حساب کنیم هم خاورخانم هنوز عصبانی بود وبا ترس پول رودادیم وامدیم

میدونید چیزی که خیلی برام جالب بود حساب بردن همه ازخاورخانم بود ازمشتری گرفته تا پرسنل اونجا وچیزی که باورنمیکنید آشپزخانه اونجا بود که اولا تمام این غذا هارو جلوی چشم مشتریاش درست میکرد وفاصله خوندن اسمتون تا تحویل غذا فکرکنم ده دقیقه هم نمیشد وتمام این عملیات روی چندتا گازپیک نیک ویک گازچهارشعله انجام میشدوخاورخانم همه کاره اونجابود وبه همه کارها نظارت میکرد تا غذای کسی خراب نشه ومدام سراین واون دادمیزد
وکارهارو بهشون تذکرمیداد
خلاصه با اینکه خیلی منتظرشدیم ولی خوش گذشت وبه زوریه عکس ازش انداختم ویهش گفتم که میخوام تووبلاگم بذارم واون هم قبول کرد

فاصله

2010-01-30T12:08:00.003+03:30

خیلی دورشدم

آنقدرکه حتی خودم رو هم به زورمیبینم

شایدهم همش یه خیال باشه ویا شاید.....

ویکی یکی دلبستگی ها داره کم میشه ودلم میگیره وقتی فکرمیکنم ممکنه یه روزی دیگه دلبستگی نباشه

خیال

2009-12-10T10:44:00.006+03:30

درفروبندکه بامن دیگررغبتی نیست به دیدارکسی

سلام

نوبت دادگاهی که میگفتم رسید چندروزپیش با هزاردلهره به دادگاه رفتم ولی نمیدانم خوشبختانه یا متاسفانه بازپرس محترم مرخصی گرفته بود.

خلاصه خیلی اعصابم بیشتربهم ریخت چون دادگاه مربوطه درتهران نیست ودوباره قرار شد وقت دادرسی تعیین کنند وبه من ابلاغ کنند

خوب اگه میخوای بری مرخصی چرا مارو میزاری سرکاررررررررررررررررررررررر

ای بابا چه انتظاربی جای دارم

اگه یه روزی خدای نکرده برحسب اتفاق گذرتون به یه جای دولتی یا دادگاهی ،بیمارستانی بیافته میفهمید من چی میگم

البته امیدوارم که هیچوقت این مواردرو تجربه نکنید

دارم فراراززندان رو میبینم مثل خوره ازوقتی میرسم خونه تا وقتی که ازخستگی هرجا هستم خوابم ببره

فکرکنم راه خوبیه برای فرارازاین لحظه هاونبودن وفکرنکردن ودرتخیلات غرق شدن حتی برای چندساعت
مثل کودکی که همیشه خودم رو جای مردشش میلیون دلاری میذاشتم وسعی میکردم با حرکت آهسته زندگی کنم وازبلندی بپرم وهمیشه تو بازی های کودکانه اسمم استیو باشه وحس اینکه هیچکس نمیتونه مثل من نقش مردشش میلیون دلاری رو بازی کنه

وتجربه اینکه معلم کلاس سومم کلی منوسرکارمیذاشت وقتی فهمید که میخوام درآینده چیکاره بشم
آره سرکلاس با افتخارگفتم که بعدازاینکه میخواستم مردشش میلیون دلاری بشم وبعدش پلیس وبعدش خلبان اینبارمیخواستم فضانورد بشم وبچه های کلاس با تعجب بهم نگاه میکردن وخانم کمالی معلم ما با تمسخر
ومن شده بودم سوژه اون ومدام سرهرموضوع مسخره بحث فضانوردشدن منو پیش میکشید وکلی ازمن توضیح میخواست ومن هم براش شرایط رو توضیح میدادم واینکه اونجا فضاست وبازمین فرق داره آره گاهی دلم میخواددوباره فرارکنم وبرم تو رویاهام وتخیلاتم وبگذارم که تمام موضوعات جدی بگذرند وتموم بشه این تلاش بی وقفه برای بقا

سردرگمی

2009-11-16T00:44:00.003+03:30

سلام

همه چیز بهم ریخته ویکهفته است که مدام بین دادگاه وبانک واداره ثبت میچرخم وآرمش زندگیم کلاٌ بهم خورده

به خاطریک ندانم کاری واسه خودم یه مشکل درست کردم نه یعنی چندتا مشکل که فکر نمیکنم به این سادگی قابل حل باشه خداخودش کمک کنه که این جریان ختم به خیربشه

فهیمه شنبه شب رفت بنگلادش خیلی یهو پیش اومد واسه اجرای یه کاربه اونجارفته این روزها هرچند به بودن هم خیلی احتیاج داریم ولی مدام ازهم دوریم من بخاطر کارم هفته پیش نصف هفته رو مشهد بودم وجمعه شب رسیدم وفقط رسیدم کمی به جمع کردن وسایلش کمک کنم

خیلی وضعیت بدی واسم پیش اومده وقاطی کردم ووقتی تو یه مشکل گیرمیکنی همه ولت میکنن وتو تنها میشی البته همه کسانی که کاری ازدستشون برمیاد ولی خیلی ها هم دردی میکنن ومن مدام باید تعریف کنم که چی شده ومدام بهم میگن که چرا این کارو کردی ویا اگه این کارو میکردی بهتربود آره اگریه کاردیگه میکردم بهتربود ولی الان دوسال میگذره ازاون اتفاق که حالا زده بیرون ومن حالاباید حلش کنم آره خودم تنها باید ازپسش بربیام

وامیدوارم که برای هیچ موردی از جلوی دادگاه هم ردنشین چون وقتی یه پرونده براتون بازمیشه اصلامعلوم نیست که کی تموم میشه ویا حتی اگه شاکی باشین به حقتون میرسین

ومن همش به خودم دلداری میدم وبه این جفنگیان فکرمیکنم که "مردآن است که درکشاکش دهر سنگ زیرین آسیا باشد"وخلاصه دارم یه جوری سرخودم کلاه میذارم تا بتونم این وضعیت رو تحمل کنم واگه حل نشه.....نمیدونم بیخیال فکربدنکنم

آره بگذرم وفکربدنکنم این هم میگذره بد یا خوب وفقط باید منتظر آینده بود وبس

آینده ای که مبهمه وهیجکس نمیدونه چی میشه شاید هم برم پیش یه پیشگو تا آیندمو بهم بگه تا اگه خیلی خیلی اوضاع خرابه یه فکری براش بکنم

وچه ساده میشکنه هرچی ساختی وبهم میریزه همه افکارت وتو میفهمی که همه این دنیا ودلبستگیش به یه تلنگربنده که ممکنه هرروز ازیه جا به چهارچوب زندگیت بخوره ومثل یه تسبیح اونو پاره کنه وتو سالها باید زجربکشی تا بتونی اونو دوباره جمع کنی که حتی اگه همه دونه هاش رو پیداکنی بازم حتما باید نخ اونو عوض کنی یا همون نخ کهنه رو دوباره با چندتا گره استفاده کنی که بازم اون تسبیح مثل قبلی نیست

آره اینجوریه دیگه باید ساخت وباید گذشت

زن

2009-10-22T19:57:00.002+03:30

برای زنان سرزمینم

زن عشق می كارد و كينه درو می كند ...
ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر ...
می تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی ....
برای ازدواجش - در هر سنی ـ اجازه ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی
به لطف قانونگذار ميتوانی ازدواج كنی ...
در محبسی به نام بكارت زندانی است و تو ...
او كتك می خورد و تو محاكمه نمی شوی ...
او می زايد و تو برای فرزندش نام انتخاب می كنی ...
او درد می كشد و تو نگرانی كه كودك دختر نباشد ...
او بی خوابی می كشد و تو خوابِ حوريان بهشتی را می بينی ...
او مادر می شود و همه جا می پرسند : نام پدر ...

این را من ننوشته ام کپی کرده ام ازجایی که نوشته بود این نوشته ازدکترشریعتی است

برای زنان سرزمینم برای مادران سرزمینم وبرای ستم های که برآنان میرود

ومن نیز یکی هستم ازاین ستم کاران وشاید گناهکارترینشان

آرزو

2009-10-17T22:01:00.003+03:30

زندگی یعنی تکاپو

زندگی یعنی هیاهو

زندگی یعنی شب نو، روز نو، اندیشه نو

زندگی یعنی غم نو، حسرت نو، پیشه ی نو

زندگی بایست سرشار از تکان و تازگی باشد

زندگی بایست در پیچ و خم راهش زالون حوادث رنگ بپذیرد

زندگی بایست یکدم یک نفس حتی

زجنبش وانماند

گرچه این جنبش برای مقصدی بیهوده باشد

میدونی خیلی پاییزه بی حالیه نه بارونی نه رعدوبرقی ونه خیس شدنی برای تازگی وزنده شدن

هرچند شاید زوده باید منتظرموند وبازصبرکرد

اندکی صبر سحرنزدیک است

آره صبرکنیم بازم صبرکنیم

برای شسته شدن برای تازه شدن برای روزهای که خاطرات مارو میسازه

با یاد گذشته هابگذرونیم یاد خیس شدن ها یادسرمای خیس شدن

آخ یادش بخیر یه روز فکرکنم پاییز سال 72 بود تو یوسف آباد با پسرعموم داشتیم میگشتیم که
یهو از اون بارون های جون دار باحال نه بارون روغن نباتی گرفت وما خیس خیس شدیم وآب چکون چپیدیم تو سینما گلریز وتازه فهمیدیم که فیلم اسب شاخدار بالدار رو گذاشته ومابین کلی بچه هفت هشت ساله نشستیم واین فیلم رو دیدیم

آره ازاون بارونها که وقتی خونه بودم سقف خونه از چند جا چکه میکرد ومن مدام حرص میخوردم وقابلمه وظرفهای دیگه رو جابجا میکردم ومدام ازخدا میخواستم که این بارون قطع بشه ولی همون موقع یه عده عاشق یه عده کشاورز مدام دعا میکردن که بیشتر بیاد وقطع نشه وخدا مونده بود که دعای کدوممونو مستجاب کنه

یه باردیگه هم همون سالی که تجریش سیل اومدتابستون بود ومن تو یه خیاطی سرچهارراه امیراکرم پادو بودم اونقدر بارون اومد که تموم پارکینگ ها پرآب شده بود وماشین هادی خان صاحب عملی اون خیاطی تا شیشه زیر آب رفته بود ومن وتمام کارگران خیاطی سه ساعت هل دادیم تا ماشین هادی خان رو از پارکینگ بیرون بیاریم
وبا لباسهای خیس وکثیف پیاده تا راه آهن رفتم

بارون پراز خاطرات تلخ وشیرینه حالا نمیدونم آرزو کنم که بارون بیاد یا نیاد

خدا مونده که با اینهمه سلیقه ودرخواست چیکارکنه

امروز زلزله اومد نه ازاون خطرناکاش یه زلزله یواش ولی ترسناک

آره ترسناک واسه اینکه مدام خاطرات زلزله های خطرناک به ذهنم میومد

ومدام آرزو میکردم که زلزله شدید وخطرناک نیاد واگه بیاد.....اگه بیاد

بیخیال به چیزهای بد فکرنکنیم

گذر

2009-10-13T00:03:00.003+03:30

عاشقی کن

حال من دست خودم نیس
يه جا آرووم نمي گيرم
دلم از کسی گرفته
كه مي خوام براش بميرم

این روزا بد جوری ساکت
این روزا بد جوری سنگم
همه زندگیمو باختم
پای روزای قشنگم

شب و روز کنار من بود
مث سایه ، نازنینی
تو بگو چه حالی داری
وقتی سایه تو نبینی

مث آینه روبرومه
حس بی تو بودن من
دارم از دست تو می رم
عاشقی کن منو نشکن

پای دنیای تو موندم
من عاشق من آدم
تا صدات بلرزه آخر
تا دلت بگیره کم کم

آخرین ترانه هامو
می خونم با چشمای خیس
عاشقی کن منو نشکن
حال من دست خودم نیس

شعرازعبدالجبارکاکایی

وازکنارهم میگذریم بی توجه به هم وآنقدرغرق درخودمان وزندگیمان شده ایم که فراموش کرده ایم حتی خودمان را

تمرکز

2009-09-28T22:14:00.004+03:30

این روزها بااین حال وهوا کمتربه نوشتن فکرمیکنم

میدونی کلی گشتم سفررفتم که شاید به آرامش برسم ولی نشد چهارماه خونه بودم وکمتربیرون رفتم مدام فیلم دیدم وکتاب خواندم ولی بازهم تغییری نکردم نمیدونم چرا این حالت نگرانی مداوم منو ول نمیکنه

با دوتا ازدوستام یه دفترکوچیک بازکردیم وفروش اینترنتی راه انداختیم

نمیدونم چرا ولی فکرمیکنم که کارخوبیه وبعدش هم یه پیشنهاد کار از یکی ازدوستام بهم شد که باهاش شراکت کنم ویه کاربزرگ رو راه بندازیم الان سه ماهه که داریم مثلا کارهای اولیشه رو انجام میدیم دلم میخواد مثل اوایل سال پیش سرم شلوغ باشه شاید که این شلوغی منو باخودش ببره تا کمتر تو تخیلاتم سیرکنم ولی گاهی وقتها میخوام بزنم زیرش وهمه چیزو بی خیال بشم وبرم ولی نمیدونم کجا
به آنجایی که اینجا نیست
به آنجای که میگویند خورشید غروب ما

واینکه الان پاییزه ودوباره بارون وعاشقی زیربارون وخاطرات وهمه چیزهای که دوست داری وداری ودوست داری ونداری فصل خیس شدن پی درپی واین شسته شدن وپاک شدن

وچه زود میگذره زمان

وه که بااین عمرهای کوته بی اعتبار

اینهمه غافل شدن ازچون منی شیداچرا

آره چه زود میگذره جمعه گذشته یعنی سوم مهر سال برادرم بود که هنوز من باور ندارم که نیست ولی یک سال گذشت ومن باید وقتی بهش فکرمیکنم بگم خدابیامرز

وهروقت خوابشو میمیبنم خوشحاله ومدام بهم میگه که خیلی بهش خوش میگذره وهرجا میرم اونم میاد به حدی که گاهی بهش حسودیم میشه

شایدم قاطی کردم

ولی باید تمرکز کنم باید زندگی کنم

من به هنگام شکوفایی گلها دردشت
بازمیگردم
وصدامیزنم

آی
بازکن پنجره،بازآمده ام
من پس از رفتنها رفتنها؛
باچه شوروچه شتاب

آره باید برگردم
باید تمرکز کنم باید بتونم دوباره خودم بشم باید تمرکز کنم

آدم بايد هر روز مقداري موسيقي گوش کند، يک شعر خوب بخواند، يک نقاشي قشنگ ببيند و اگر پا داد يک جمله عاقلانه نيز بگويد

اینو از وبلاگ عاقلانه کپی کردم

آره باید تمرکز کنم که این کارهارو بکنم

هرچند

دل خوش سیری چند.....

آره سیری چند؟

سفر

2009-07-26T06:14:00.004+04:30

بیا ره توشه برداریم
قدم درراه بگذاریم
ببینیم آسمان هرکجا آیا همین رنگ است

سلام

الان ساعت 3:45 صبح روزشنبه است

الان دوهفته است که تواسپانیا هستم یک هفته مادرید بودم الانم تو بارسلونم

جای همگی خالی

امیدوارم که همه بتونن یه سری اینجا بیان خیلی دیدنیه
سه شنبه هم میرم نروژ بعدا مفصل میگم که سفرم چجوری بود

انتخابات 4

2009-06-12T02:55:00.003+04:30

دقیقه نود
الان ساعت 3 بامداد جمعه بیست ودوم خرداداست

این هفته هرشب خیابانها شلوغ بودوپریشب اوج این اجتماعات به نظر میرسید

تا ساعت 2 شب با همسرم بیرون بودیم وهمه جا طرفداران هرکاندیدا برای هم شعارمیدادند وهرکدام سعی داشتند با صدای بلندتر صدای خودرا به گوش همه برسانند

به نظرم در اکثرنقاطی که من رفتم اکثریت با میرحسین موسوی بود به جز چند ناحیه مثل میدان خراسان ،شهدا وامام حسین .

دیروز صبح ساعت هشت فرصت تبلیغات تمام شد ودیشب ساعت نه باز بیرون رفتیم ولی خیلی جالب بود که دیگر کسی درخیابان شعارنمیداد وهمه سرشان به کارخودشان بود دیگر تقریبا هیج ماشینی نماد پرچم ایران یا روبان سبز یا سفید یا آبی نداشت وسکوت عجیبی همه جارو گرفته بود

تو این شبها که بیرون بودم مردمو نگاه میکردم فکرمیکردم که این جریان برای خیلی ها بازیچه خوبیه واسه اینکه یه شب تفریح کنن وبی ترس ازگشت ومامور حالشوببرن ولی امشب فهمیدم که اینطور نیست واین سکوت امشب نشون میده که اکثرا دنبال هدفی به خیابون ها می آمدند وفردا حادثه بزرگی درشرف رخ دادنه

خیلی ازاین همه شعور سیاسی واینهمه احترام به قانونی که این چندشب به مردم احترام گذاشت واجازه داد که ابراز احساسات خودشونو نشون بدن لذت بردم هرچن شاید این زودگذرباشه ولی خیلی شیرین بود

تو این چندروزه با توجه به اینهمه جمعیت به جز چند نقطه درگیری پیش نیومده که جریان شیرازو که خیلی تاسف آوره تو سایتها خوندم وتو میدون نوبنیاد هم طرفداری یه طرف وقتی خیلی حساسیت بالا رفت وبه قول معروف کم آوردن دوتا نارنجک دستی پرت کردن تو گروه رقیب که این موضوع باعث شد براثر انفجار شیشه ستاد میرحسین بشکنه وروی سر مردم بریزه که متاسفانه چند نفر زخمی شدن این جریانو من خودم ازنزدیک دیدم جاهای دیگه هم گاهی کار به کتک کاری کشیده ولی اینکه اینطور این جریان بی حادثه انجام بشه موضوع خیلی جدیدیه وبرای ماها که به خاطر یه مسابقه فوتبال ویا یه تصادف کوچیک کتک کاری میکنیم واقعا جای خوشحالیه که اینهمه صبورشدیم

خلاصه ساعت هشت صبح یعنی تقریبا پنج ساعت دیگه انتخابات شروع میشه وخیلی باحاله که همه استرس دارن وفرقی نمیکنه طرفدارکی باشی

من هم رای میدم به خاطر همه چیزهای که تا حالا همیشه حسرت داشتم باشه ونیست به خاطر بودنم
وبخاطر مردمم وایران

البته هرچند میدونم که شاید هیچی عوض نشه ویا شاید پشیمون بشم ازاینکارم ولی رای میدم

من به میرحسین موسوی رای میدم

انتخابات 3

2009-06-07T01:07:00.005+04:30

بازی بزرگان

وضعیت خیلی به هم پیچیده شده کاندیداهای تایید صلاحیت شده مدام همدیگرو به فساد مالی محکوم میکنن وفسادبزرگتری رو به نفرمقابل ویا دیگران نسبت میده

خیلی درد آوره وواقعا حالم بده

تمام ساختارها شکسته شده وحریم هابرداشته شده وخطوط ممنوع ازبین رفته تازه داریم میفهمیم که کجا زندگی میکنیم

بازم مردد شدم که رای بدم یا نه یا اصلا چرا رای بدم

تازه ماداریم یه تجربه جدید به نام مناظره تلویزیونی پیدا میکنیم

فکرکنم هنوز ظرفیت شنیدن این واقعیت هارو نداریم

پس اون همه شهید اون همه جنگ وسردارهمت ها ودفاع مقدس و....هیچی

کاش اسمم روی یکی ازکوچه پس کوچه های شهرری بود مثل مرتضی سوری ویامحمد قوام وبعد ازاین سالها اینهمه رنگ وریا نمیدیدم که روی جوی خون دوستانم درست شده وآنهانیستند

انتخابات2

2009-05-28T10:06:00.004+04:30

این روزها هرجانگاه میکنی تبلیغات کاندیداهارو میبینی

هرکسی داره یه جوری سعی میکنه که به همه بفهمونه که بهترازبقیه است واین وسط یه نکته جالبی وجودداره که ذهن منو به خودش مشغول کرده

هرجای دنیا وقتی تو تلویزیون ورادیو موقع انتخابات به سراغ مردم میرن وباهاشون مصاحبه میکنن ازمردم میپرسن که نظرتون درمورد اتنخابات چیه ویا اینکه انتظارتون ازکسی که انتخاب میشه چیه

ولی اینجا اول میپرسن که آیا رای میدهید وبعد درمورد انتخابات میپرسن وجالبتراینکه حتی تو تلویزیون یه برنامه درست کردن که اسمش اینه لطفا رای بدهید یا ندهید

خلاصه اگه کسی میدونه چرا اینجا اینجوریه به من هم بگه

انتخابات1

2009-05-20T12:43:00.002+04:30

........................دروغ بگو بازم من باورم میشه..................

بی قراری

2009-05-04T15:46:00.003+04:30

همه چی مثل همیشه پیش میره آروم وبی صدا

انگار تو فضا رها شده باشی

دارم سعی میکنم بیرونم خیلی آروم باشه وخوشحال

آره خوشحال وخرم

خیلی دلم سفرمیخواد یه سفر با ماشین ازتو جاده های سرسبز ویا کویری فرقی نمیکنه فقط مهم اینه که بری

وبگذری ازمکانهای که مدام بعدش با خودم درگیرم که حالا که من ردشدم بعدش اینجا چی میشه

قویترین مردان

2009-04-05T21:33:00.004+04:30

سلام

امسال واسه اولین بارتمام تعطیلات عیدو خونه بودیم ومدام مهمون داشتیم ویا مهمون بودیم

تجربه خوبی بود

چندشب پیش اتفاقی داشتم شبکه سه تلویزیونو نگاه میکردم که داشت فینال قوی ترین مردان ایران یا مردان آهنینو نشون میداد

خلاصه زورآزمایی خفنی بود وزنه 270 کیلویی وماشین 5 تنی واتوبوس 14 تنی وراه رفتن توی آب باوزنه 150 کیلویی وچیزای دیگه مجری مسابقه هم آقای جاودانی وداورهم آقای خودنگاه مثل هرسال که مدام واسه هم نوشابه باز میکردن

تو مسابقه کشیدن اتوبوس 14 تنی وقتی یکی ازشرکت کننده ها اتوبوس رو کشید وکارش تموم شد آقای جاودانی به آقای خودنگاه گفت ببین چقدر فشاراومده وچقدراین کارسخت بوده که کفش ایشون پاره شده وآقای خودنگاه هم تایید میکرد

خلاصه بعدشم که یکی ازشرکت کننده ها پاش شکست ولی با اجازه دکتروآقایون خودنگاه وجاودانی بازم به کارش ادامه داد
درمسابقه اتوبوس کشی چندمتراتوبوسو جابجا کرد وعذرخواهی کرد که دیگه نمیتونه ولی به خاطرمردم این چندمرحله روهم اومده وازاین حرفهاواخرش هم جوایزودادن نفرآخر یک میلیون دویست هزارتومن ویک سکه بهارآزادی ونفراول ده میلیون دویست هزارتومن ویک سکه بهارآزادی.

وسخنرانی مدیران شرکت یک ویک که یکشیون میگفت این شرکت افتخارملی ونشانه خیلی چیزاست

من واقعا تعجب کردم آخه کدوم یکی ازما مردم دلمون میخواد یه نفربا پای شکسته یه وزنه 270کیلویی رو ازپله بالاببره ویا با کفش پیزوری که برای این کارستاخته نشده اتوبوس بکشه

ویا اینکه یه شرکت موادغذایی افتخارملی وازاین حرفهاست اونم این شرکت که اینهمه ازش تعریف میکرد اسپانسر این مسابقه شده بود وبه نفراول این مسابقه یعنی قوی ترین مردایران ویا مرد آهنی یا هرچیزدیگه ده میلیونو دویست هزارتومن بده

کسی که حتما یک سال باید هرروز تمرین کنه وتمام وقتشو بذاره تازه اگه شانس بیاره وآسیب نبینه ده میلیونو دویست هزارتومن بگیره که میشه ماهی هشتصدو پنجاه هزارتومن که این مبلغ فقط خرج باشگاه وخوردوخوراک این آدمه واین بنده خدا اگه مقام نیاره که فاتحه اش خوندس وباید خدامیدونه چیکارکنه

خیلی دلم گرفت من به نفس این کاریعنی قوی ترین مرد ایران بودن کارندارم ولی آخه این جایزس که به اون میدن با اون همه سختی که تو یه سال واسه این کارمیکشه البته این پول رقم کمی نیست ولی تو رشته های ورزشی خیلی کمه مثلا توفوتبال که این رقم خیلی کوچیکیه ویا تو والیبال وکشتی ویا وزنه برداری

حالا ممکنه خیلی ها بگن بابا یه کارگر ماهی دویست هزارتومن به زوردرمیاره وازاین حرفها من همه اینهارومیدونم ولی تو همین مملکت وقتی یه فوتبالیست واسه یه سال تو تیم های لیگ برتر که زیر بیست سی میلیون تومن نمیگیره البته من به رقم های خیلی بالا هم کارندارم نباید یه جوری باشه که تو این رشته هم که اینجوری آدم ها باجونشون بازی میکنن وبا این وسایل خطرناک وغیراستاندارد ولباسهای غیراستاندارددارن مسابقه میدن حداقل تامین بشن واینجوری نباشن

البته الان همه میگین همه چی اینجا درسته فقط این مونده که باید درست بشه ولی به هرحال این هم یه جای کاره که مشکل داره

بهار

2009-03-16T10:46:00.004+03:30

سلام

خیلی وقته که چیزی ننوشتم

کلی هم وقت داشتم ولی نمیدونم چرا نوشتنم نمیومد

همش دورخودم میچرخیدم ونمیدونستم که چیکارباید بکنم البته هنوزم گیجم

دیروز داشتم ایمیل هامو چک میکردم که ازپنجره اتاق چشمم به بیرون افتاد خیلی باحال بود یه درخت پراز شکوفه عکسشو براتون گذاشتم

بعد فهمیدم بابا زمستون تموم شده وبهاراومده یکسال دیگه هم رفت

یاد اون وقتهای افتادم که پدرم من وخواهرم وبرادرم که الان دیگه نیست رو این موقع ازسال باخودش به خرید میبرد همیشه به یه فروشگاه که مال یکی ازدوستاش بود میرفتیم واونجا باید لباسهاوکفشامونو انتخاب میکردیم ومن همیشه غرمیزدم که به یه جای دیگه بریم ولی هرسال همونجا بود وبس خلاصه با هزارجورادا واطوار انتخاب میکردیم ولی همیشه اون چیزی رو میخریدیم که دوست پدرم وپدرم خوششون میومد لباس های من معمولاٌ کت وشلوار چهارخونه بودکه یا یه شلوارتک ویه پیراهن وکفش مردانه که من همیشه دلم میخواست شلوارجین وکتونی بگیرم که نمیشد چون اونجا ازاین چیزها نداشت ولباس برادر کوچکم هم مثل مال من وخواهرم هم همیشه یه سارافون بلند که همیشه عاشق اون بود وخودش بهش میگفت ماکسی بعد هم باید منتظر میموندیم که چندساعت قبل ازتحویل سال حمام کنیم ولباسهای تازه خودمونو بپوشیم وسرسفره هفت سین منتظر تحویل سال بشیم وچقدرسراینکه لباسمونو کثیف نکنیم حرف میشنیدیم واصلاٌ کوگوش شنوا

بعدازتحویل سال هم من مدام منتظر بودم که به کرمانشاه پیش مادربزرگ وعموهایم برویم ویا درتهران به خانه دایی ها یا خاله هایم وآنجا تا انتهای تعطیلات دخل لباسهارا بیاورم که با آنها مدرسه نروم تا همه بچه ها به کت وشلوار چهارخانه من نخندن

ومادرم هم که میدونست نقشه من چیه برام یکی دودست لباس راحتی میاورد تا این لباسهای نو حداقل چندماه دوام بیاره
وچه حالی میداد اینکه تو این سیزده روزه هیچکس حواسش به ما نبود وما بچه ها همه چیزو بهم میریختیم و چه خوشی میگذروندیم

وبعدازتعطیلات هم مدام با خواهر وبرادرم عیدی هامونو به رخ هم میکشیدیم وتازه غروب سیزده بدر خسته وداغون باید مشق های چندین کیلومتری معلم بی انصافمون تموم میکردیم بیچاره مادرم تو کل تعطیلات دفتروکتاب مارو باخودش حمل میکرد ولی دریغ از یه خط نوشتن ازما ومن از غروب سیزده بدر شروع میکردم به نوشتن وجا انداختن ویه خط درمیون نوشتن مشقها وخواهش کردن از همه برای حل مسایل ریاضی وخلاصه صبح چهاردهم فروردین مثل طاعون زده ها به مدرسه میرفتم وترس اینکه همین الان خانم منو صداکنه منو خفه کرده بود که یهو خانم معلم منو صدامیکرد ودیگه تا آخر کلاس من وچندنفردیگه سوژه بودیم یادش بخیرچندسال ابتدای مدرسه ما مختلط بود ودخترها مخصوصا چنداشون همیشه مشقاشون مرتب وتمیز وخط کشی شده ولی مشق های ما چندنفرمثل سعید محمدی سهراب طهماسبی ونادرکیوان وچندنفردیگه که الان تو خاطرم نیست کلی خط خطی وکج وکله ولی همیشه معلم ما مشق های زهره ادیبی وگیتی شریفی رو به رخ همه ما میکشید
خلاصه تا چندین هفته بعد ازتعطیلات من باید تاوان درست مشق ننوشتن عیدو پس میدادم وجریمه می شدم

خلاصه سالها طول کشید که بفهمم که پدرم چون لباسهای مارو قسطی میخره مجبوره از دوستش خرید کنه وآموزش وپرورش هم فهمید که توی تعطیلات به بچه ها تکلیف کمتر از کمتر بگن که یهو نکنه مشکلات روحی واسه بچه های نازنین بوجود نیاد

خلاصه عید همتون مبارک وامیدوارم همه سال خوبی رو شروع کنن

پیری

2009-01-22T00:23:00.003+03:30

تاحالا پيش آمده که به یه نفر همسن و سال خودتون نگاه کرده باشيد و پيش خودتون گفته باشین: نه، من مطمئناً اينقدر پير و شکسته نشده‌ام؟
اگر جوابتون مثبته از داستان زير خوشتون میاد:
من يکروز در اتاق انتظار يک دندانپزشک نشسته بودم. بار اولى بود که پيش او مى‌رفتم. به مدارکش که در اتاق انتظار قاب کرده بود و به ديوار زده بود نگاه کردم و اسم کاملش را ديدم.
ناگهان به يادم آمد که ٣٠ سال پيش، در دوران دبيرستان، پسر بلندقد، مو مشکى و مهربانى به همين اسم در کلاس ما بود.
وقتى که نوبتم شد و وارد اتاق او شدم به سرعت متوجه شدم که اشتباه کرده‌ام. اين آدم خميده، موخاکسترى و با صورت پر چين و چروک نمى‌توانست همکلاسى من باشد. بعد از اين که کارش بر روى دندانهايم تمام شد و آماده ترک مطب بودم از او پرسيدم که آيا به مدرسه البرز مى‌رفته است؟
او گفت: بله. بله. من البرزى هستم.
پرسيدم: چه سالى فارغ‌التحصيل شديد؟
گفت: ١٣٥٩. چرا اين سوال را مى‌پرسيد؟
گفتم: براى اين که شما در همان کلاسى بوديد که من بودم.
او چشمانش را تنگ کرد و کمى به من خيره شد و بعد مردک احمق و نفهم گفت: شما چى درس مى‌داديد؟؟

البته این جریان مال من نبود ویکی ازدوستام برام ایمیل کرده بود ولی جالب بود

بی تفاوتی

2009-01-10T22:14:00.003+03:30

اول سراغ یهودیان رفتند؛ من یهودی نبودم، اعتراض نکردم
سپس به لهستان حمله کردند؛ من لهستانی نبودم، اعتراض نکردم
آنگاه ليبرال ها را تحت فشار قرار دادند؛ من ليبرال نبودم، اعتراض نکردم
بعد از آن، نوبت به کمونيست ها رسيد؛ من کمونيست هم نبودم، اعتراض نکردم
....و سرانجام سراغ من آمدند؛ هرچه فریاد کردم و کمک خواستم، کسی باقی نمانده بود که
اعتراض کند
"برتولت برشت"

اگر شنيدي مشكلي براي کسي پيش آمده است و ربطي هم به تو ندارد ، کمي
بيشتر فكر کن شايد خيلي هم بي ربط نباشد

عاشورا

2009-01-08T01:07:00.007+03:30

سلام امروز عاشورا بود بود چون گذشت والان ساعت تقریبا 1.15بامداده امسال به جای خونه موندن به محل سابقمون رفتم که تواین روزها تقریبا تمام بچه ها هرجا که باشن خودشونو به اونجامیرسونن وبعدجندین سال اونهارومیبینی که خودش خیلی باحاله وقتی خیلی کوچیک بودم تقریبا شش یا هفت سالم بود روزعاشورا با پدرم به میدان شهرری میرفتیم وآنجا تعزیه نگاه میکردیم همیشه یه کاروان شتر بودکه تعدادی زن وکودک سوارآنهابودن وگریه میکردن البته چهره زنهاروهیچوقت نمیدیدم وصورت بچه ها معلوم بود وشمرکه با یک لباس یکسره قرمز ویک شمشیرکج عربده میکشید وسربچه ها وزنها دادمیزد ومن مبهوت این صحنه هامیشدم وباخودم فکرمیکردم چرا این همه مردم که اینجا هستند به اینها کمک نمیکنند ووقتی شمر اینهمه اینهارو اذیت میکنه کسی چیزی نمیگه وهمیشه فکرمیکردم که اینها همینطورحرکت میکنند تا به همه مردم دنیا اینهارو ببینند ودلم میسوخت وگریه میکردم که حالا که امام حسین شهید شده حضرت عباس وبقیه یاراش هم شهید شدند چرا خانوادش رو اینهمه اذیت میکنن وچرا کسی اونهارو به خونه خودش نمیبره وچندباربه پدرم گفتم که بیا امسال اینهارو به خونه خودمون ببریم ویا بیا کمک کن که شمرو بزنیم وپدرم نمی تونست بهم بفهمونه که اینها واقعی نیستن ویک بار به شمرسنگ زدم که نزدیک بودسرش بشکنه خلاصه خیلی دیرفهمیدم که تعزیه چیه واینها کی هستن .شمرقصاب محلمون بود که اونقدر نقش خودشو خوب بازی کرده بود که همه ازش متنفربودن . وهمه حتی بزرگترها بهش فحش میدادن خلاصه تواون سالها فکرمیکردم وقتی بزرگتربشم با چندنفر ازدوستام بزنیم دمارازروزگارشمردربیاریم وخانواده امام حسین رو نجات بدیم ولی حالا که بزرگ شدم ....هیجی بیخیال همون بهتر که چیزی نگم یاد اون یارو افتادم که مدام دعا میکرد که کاش اونم تو روز عاشورا اونجا بوده وکنارامام حسین شهید میشده خلاصه یارو توخواب میبینه که توکربلا کنارامام نشسته وامام داره باهاش صحبت میکنه ومیگه میخوام نمازبخونم ولی دشمن با تیراندازیش مانع این کارمیشه این طرف داستان ما به امام میگه شما نمازبخون من جلوی تیرها می ایستم تا به شما نخوره امام قبول نمیکنه واین طرف کلی اصرار والتماس میکنه تا امام راضی میشه وبه نماز می ایسته واین طرف هم جلوی امام به سمت دشمن خلاصه اولین تیرمیاد واون جاخالی میده وتیردوم وسوم ...و تیرصدم ودیگه تیری نمیاد وبرمیگرده میبینه امام خون آلود وتیرخورده به زمین افتاده وبا فریاد ازخواب میپره وروزی هزاربار شکرمیکنه خوب شد اون اونجا نبوده تو محل بچگی یام یاد اون روزهای افتادم که تمام آرزومون این بود که دهه محرم بیاد وعلم کشی نگاه کنیم وتو خیالمون با صمیمی ترین دوستم مرتضی که جنگ اونو ازم گرفت خودمون هم علامت تکیه محلمون بلند کنیم وچندقدم اونو راه ببریم خلاصه امسال کلی ازدوستای زمان بچگیمو دیدم خیلی ها ازخارج ازکشوراومده بودن وهمدیگرو میدیدیم وکلی ذوق میکردیم وبعضی هامون همدیگرو نمیشناختیم وتعجب میکردیم که چقدرعوض شدن

برف

2008-12-18T15:14:00.007+03:30

درپس اینهمه خاک، اینهمه دود
بعد ازبرف،
جزسپیدی هیچ نبود
سه شنبه برف اومد وچقدرباحال بود اگرچه همسرم تقریبا سه ساعت تو ترافیک گیرکرده بود وخودم هم مجبورشدم ازشریعتی تا نزدیکی نوبنیاد پیاده بیام واصلاماشینی نبود که سوارم کنه نه من تنهارو بلکه کلی آدم که زیرپل صدر،شریعتی ایستاده بودن
وجالب اینجاست که اگه به یه تاکسی هم میگفتی مستقیم سوارت نمیکردومنتظر بود تابگی دربست وانهم یه رقم خفن بگه واگه قبول کردی بری بالا

سه شنبه میرداماد کارداشتم وتقریبا تا ساعت چهاراونجا بودم رفته بودم مصاحبه برای کار خیلی جالب بود حتما براتون مینویسمش
خلاصه ساعت چهارسرمیرداماد بودم وخواستم برم الهیه یه سربه خواهرم بزنم ولی خیلی ترافیک زیاد بود وکلی آدم کنارخیابون بودن که کسی سوارشون نمیکرد من اومدم تومیرداماد وبه یه تاکسی گفتم دربست الهیه و اونم گفت ده هزارتومن راستش خیلی جا خوردم وبهش گفتم واقعا حالت خوبه کلاٌ یک ربع راهه آخه انصاف داشته باش که کلی بهش برخورد وگفت نمیخوای سوارنشو

خیلی بهم برخورد آخه یه برف یا بارون اتفاق خیلی ناجوری نیست من همش میترسم یه اتفاق بدتری پیش بیاد فک کنم همدیگرو بخوریم وهیچکس به کسی رحم نکنه مثلا اگه خدای نکرده زلزله بیاد ویا یه اتفاق طبیعی یا یه چیز دیگه

گاهی وقتها این جورموقع ها یاد داستان کوری می افتم

ولی ما ایرانی ها قبلا اینجوری نبودیم
البته هنوزم آدمهای خوب پیدامیشن مثلا همین شب که من داشتم پیاده می اومدم یه بنده خدا نگه داشت ومنو سوارکرد ومن کلی تشکرکردم
ومن خودمم هروقت تو برف یا بارون باماشین بیرون میرم تومسیرم سعی میکنم که هم مسیرامو سوارکنم ولی اگه همه این کارو بکنن خیلی خیلی بهتره

دیشب که برف می اومد فهیمه بهم گفت که دیگه برف وبارون بهش مزه نمیده ومن دلیلشو پرسیدم گفت دلیلش منم وگفت که چندسال پیش که تازه ازدواج کرده بودیم یه روز که داشته برف می اومده واون خیلی خوشحال بوده من بهش گفتم اینهمه خوشحال نباش یه کم هم به کارتن خوابها وبی خانه مانها فکرکن وگفت که ازاون موقع دیگه هروقت برف میاد یاد اونها می افته ومنم بهش گفتم که منظورم این نبود که همه چی رو به خودت تلخ کنی فقط گفتم اگه میتونی کمک به این آدمهارو فراموش نکن خلاصه تواین هوا همه ماها به فکرپرنده ها وگربه هاهستیم کمی هم به فکر آدمها باشیم کمک کنیم حتی با سوارکردن یه عابر ورسوندنش وحتی با آهسته رفتن ونپاشیدن آب روسروکله مردم

تو این هوا بیایم کمی بیشتر ایرانی باشیم

گذشت پاییز

2008-12-09T23:32:00.004+03:30

.....باغ بی برگی که میگوید که زیبا نیست...

پاییز هم داره تموم میشه با تمام قشنگیاش با تمام عاشقیاش با تمام سرگشتگی ها وخیابون گردیهای بی پایانش
چندین سال قبل که من کلاس دوم دبیرستان بودم سرکلاس زیست شناسی معلم ما میخواست که به ما تشریح قورباغه رو یاد بده ومن ویکی از بچه ها داوطلب شدیم که به تعداد بچه قورباغه بگیریم وبه کلاس بیاریم،چون ما رشته تحصیلیمون تجربی بود همه ما احساس دکتربودن داشتیم وفکرمیکردیم از حالاباید با خون وتشریح وقلب وروده آشنا بشیم وکلی ذوق داشتیم

خلاصه هواسرد بود وفکرکنم همین ماه سال بود ومن ودوستم با هم به نزدیکی بهشت زهرا وچاله های پرآب اون طرفها رفتیم وبا مصیبت بیست وچهارتا قورباغه گرفتیم چون کلاس ما بیست ودو نفربود ودوتا هم اضافه گرفتیم تا اگه واسه یکی دوتاشون اتفاقی افتاد سرکلاس تشریح مشکلی پیش نیاد।

خلاصه بکذریم ازاینکه اون شب تاصبح من وکل خانواده ام از صدای دل انگیز قورباغه ها نخوابیدیم وصبح من با یک سطل پرازقورباغه به مدرسه رفتم ।
مایه مبصر داشتیم خیلی ضایع بود ومدام مارو میفروخت وباعث میشد مدام من وچند نفر دیگه از بچه ها دم دفتر باشیم ومن دلم میخواست هرجورشده حالشو بگیرم ودنبال یه فرصت مناسب بودم
خلاصه کلاس تشریح شروع شد ومن کوچکترین قورباغه رو دادم به مبصر کلاسمون وهرکدوم ازما با کلروفرم قورباغه هارو بیهوش کردیم وبه یک تکه یونلیت به صلیب کشیدیم ودل وروده قورباغه رو بیرون ریختیم وقلب قورباغه رو توی یک ظرف آب نمک مینداختیم وبراثر سدیم موجود درآب نمک قلب قورباغه حداقل چند دقیقه به ضربان خودش ادامه میداد وخلاصه همه کارشون تموم شده بود ولی مبصر کلاس ما هنوز قلب قورباغه رو پیدا نکرده بود وزنگ خورد اما اون نتونست قلب قورباغه رو پیدا کنه ونتونست نمره آزمایشگاه زیست شناسی رو بگیره وهمش میگفت که آقا اینها سرم کلاه گذاشتن چون قورباغه من اصلا قلب نداشته وتا سال چهارم سوژه ما بود که قورباغه بی قلب رو تشریح کرده।

البته شاید این خاطره واسه خیلی ها خوش آیند نباشه وحال بعضی هارو خراب کنه ولی من حس میکنم تمام زندگی مثل اون کلاس میمونه شاید قورباغه بعضی هامون اینقدرکوچیکه که نمیتونیم اعضا وجوارح اونو پیدا کنیم وهمیشه این منو آزار میده که هیچکسی قورباغه اشو خودش انتخاب نمیکنه ویکی اونو بهت میده اما وقتی ما نمیتونیم نمره لازمه این کلاسو بگیریم چی میشه ؟

گذران

2008-11-28T00:52:00.004+03:30

چرا برخویشتن هموارباید کرد
رنج آبیاری کردن باغی
که ازآن باغ گل کاغذی روید

این بیست روز گذشته سریال lostرا دیدم
واقعا هنوز منگ این سریالم ومن وهمسرم ازکاروزندگی افتاده بودیم ولی واقعا اوج هنرکارگردانی وفیلمبرداری وبازیگری وانتخاب لوکیشن همگی دراین سریال خلاصه شده وهنوز هم فکرمیکنم که چطوراین همه جریان به ذهن نویسندگان این مجموعه رسیده

همسرم الان سخت مریضه به حدی که چندروز تمرین تئاترشوازدست دادوتا چندلحظه پیش درتب میسوخت وبعد ازکلی کمپرس آب سرد با حوله وخوردن دارو الان بهترشده وخوابش برده
ازدوروز پیش که مریض شده تا به حال دوباردکتررفتیم وکلی قرص وشربت وآمپول مصرف کرده ولی هنوز خوب نشده ودکترش میگفت که این ویروس باید دوره خودرا سپری کند

یکی از دوستام میگفت که این مریضی ها ازکشورهای همسایه مثل افغانستان وعراق ویا پاکستان به اینجا میرسه ولی ازهرجا که میاد خیلی بیماری ناجوریه وتمام سیستم بدن را به هم میریزه
ولی تمام نگرانی همسرم ازاینه که من هم مریض شم ومدام میگه که اگراین اتفاق پیش بیاید چه کسی ازمادونفر پرستاری کنه

تا امروز چندتا پیشنهاد کارداشتم و همش دارم باخودم کلنجارمیرم که کدومش بهتره ولی تا آخر این ماه حتما یه جایی خودمو مشغول میکنم

نمیدونم چرا اینهمه تعلل کردم ولی مدام حس میکنم که بهتره صبر کنم شاید اتفاق بهتری پیش بیاد اما مثل اینکه خیلی داره دیر میشه البته با اتفاقاتی برام پیش اومد همون بهتر که بیکاربودم وگرنه وضعیت روحیم بدتر ازاینی که هست میشد

ولی برای من که ازوقتی یادمه کارکردم الان بیکاری یه حالت غیر طبیعی بحساب میاد

کم کم اطرافیانم مثل پدرومادرخودم وهمسرم دارن نگرانم میشن البته هرچی براشون توضیح میدم که مشکلی نیست ومن خودم نمیخوام فعلا کاری انجام بدم خیلی متوجه نمیشن وهمسرم هم هرچی سعی میکنه که بهشون بفهمونه که وضعیتم چجوریه بی فایدس

واسه گذران زندگی باید کارکرد اینو ازوقتی خیلی کوچیک بودم بهم گفتن واین جمله که جوهرمرد کاراست و همه هزاران بارشنیدیم

اما من هنوز دارم فکرمیکنم ازبچگی آرزویهای داشتم که شاید الان تقریبا همون شده واین حالت همیشه تو خیالاتم بوده اما حالا که میخوام خودم باشم وزندگی کنم همه تعجب آمیز بهم نگاه میکنن
البته خیلی هم ناحق نمیگن چون هرکسی بهت میرسه اولین جمله ای که بعداز اینکه اسمتو پرسید ازت میپرسه اینه که شغلت چیه یا چیکار میکنی وخیلی به نظر مسخره است که بگی هیچی دارم مطالعه میکنم یا دارم ساخته های کیشلوفسکی رو میبینم یا اینکه بگی صبحها میرم کوه وبعدش میام ناهارو با همسر عزیزم میخورم واون داره یه متن نمایشنامه رو میخونه که بعدازظهرتمرین داره ومنم قراره بعد از کارش برم دنبالش

آره اگه اینهارو بگی خیلی مسخره جلوه میکنه وطرف فکرمیکنه یا واقعا کم داری یا اینکه اونو گذاشتی سرکار وبالاخره ازت میپرسه پس کارت چی چیکارمیکنی ازکجا میاری که زندگیتو بگذرونی
بابا اینها همش کاره مگه کسی کاری داره که شما چطور زندگیتونو میگذرونید

البته با تمام این لج بازی ها با خودم میدونم که تا آخر این ماه باید دوباره برگردم به عصرجدید چارلی چاپلین
یاد کتاب سینوهه افتادم که نوشته بود هرمصری ازلحظه ای که خودشو میشناسه به فکر اینه که واسه خودش یه قبر بخره وگاهی تمام عمرش صرف این میشه وتازه خیلی ها با اینکه تمام عمرکارمیکنن بازم نمیتونن یه قبر بخرن
وما هم ازوقتی که خودمونو میشناسیم تمام تلاشمون اینه که باقرض ووام وهزار مصیبت یه خونه بخریم بعدش با مصیبت بیشتر یه ماشین بخریم وتازه به خودمون میایم ومیبینیم که یه بچه داریم وخونه ای داریم یه خواب کم داره وباید بدویم که خونه بزرگتر بخریم وآخرش نمیفهمیم که کی باید زندگی کنیم وفقط میدونیم باید بگذرونیم

راستی کی زندگی کنیم

سكون

2008-11-16T15:09:00.003+03:30

سلام

خيلي زياد ازاينجا دور بودم آنقدر كه شايد خيلي نميشد به نت دسترسي داشته باشم

البته جايي نرفته بودم همين تهران بودم ولي فرصت نداشتم
هفته پيش همه روزهارو خونه بودم اشنبه تا چهارشنبه
از جمعه بعد ازظهر تا امروز صبح يعني يكشنبه خونه بودم اصلا دوست نداشتم ازخونه بيام بيرون واگه امروز كارنداشتم حتما بازم خونه ميموندم فكراينكه ميام بيرون ودو ساعت توترافيك گيرميكنم اعصابمو ميريزه به هم
خيلي مسخره است كلا ده دقيقه فاصله بين خونه تامحل كارمنه وصبح ها حداقل چهل دقيقه وبعد ازظهرها دو ساعت طول ميكشه تا اين مسيرو بيام وبرم ।
قبلا دوساعت توترافيك ميموندم وعين خيالم نبود ولي جديدا خيلي حساس شدم وعصبي
تحملم خيلي اومده پايين وفكر كنم خيلي ضعيف شدم
اين هفته شايد همش خونه بمونم واصلا بيرون نيام جديدا دلم ميخواد هميشه خونه باشم
ديروز همسرم بيرون بود ومن دو تا ازفيلم هاي ديويد لينچ رو دوباره ديديم بزرگراه گمشده وبلوار مالهالند
كه فكركنم يك بار ديگه هم بايد ببينم چون خيلي پيچيده بودن به خوصوص بزرگراه گمشده ।

خيال

2008-11-04T11:36:00.005+03:30

دلم ميخواست خواب باشم و تمام اين اتفاقات درخواب برايم پيش آمده باشد
حس اينكه ميدانم تمام اينها واقعيت بوده وگريزي ازآن نيست مرا له كرده است
كاش همه اين بيست روزگذشته توهم بود كاش وكاش وكاش
مثل آدمهاي معتاد شده ام صبحها به زور ازخواب بيدارميشوم وبي هدف ازخانه بيرون ميايم
وشبها تا ساعتها به سقف خيره ميشوم ومنتظر ميمانم

خيالاتي شده ام مدام با خودم حرف ميزنم درحال رانندگي يا درحال پياده روي
سالها پيش اينطور شده بودم
سال 66يكي ازصميمي ترين دوستانم كنارم جان داد تا سالها با او زندگي ميكردم با او حرف ميزدم ودر اطرافم اورا تصور ميكردم
درخيالم هميشه با او بودم
والان همين حالت دوباره برايم شروع شده ومدام با برادرم حرف ميزنم واورا حس ميكنم
حالت خوبي نيست مدام بين خواب وبيداري ميچرخم
شبي با خيال تو همخونه شد دل.....

اين روزها با اين هوا با اين باران باحال آدم هوس ميكند مدام خيس شود ومدام زير باران قدم بزند
ديشب حسابي خيس شدم خيلي حال داد

پرواز

2008-10-18T16:07:00.001+03:30

اين چندروزه خيلي خيلي بد بود يكي ازعزيزانم را ازدست دادم

مرگ هركسي سخته ولي مرگه نزديكانت خيلي سخت تره
خيلي هنگ كردم واقعا نميدونم چي بنويسم

بيهودگي

2008-10-04T12:41:00.002+03:30

اين چندروز تعطيلي همش تنها بودم تنها وبيكار ومدام اين صفحه تلويزيونو نگاه ميكردم سريال هاي مسخره آهنگ هاي تكراري وفيلم هاي سينمايي ايراني كه جديدا بعنوان تله فيلم مد شده وهركسي يك هنديكم دستش ميگيره وازچندتا صحنه فيلم ميگيره وميده تدوين وحتما آخرش بايد يكي آهنگ بخونه واين ميشه يك فيلم سينمايي كه يك ساعتو نيم وقت هموطنان عزيزوپركنه واصلاٌ مهم نيست كه مفهومش چيه ويا يك فيلم سينمايي خارجي كه حداقل دويست جاش سانسورشده وتمامي هنرپيشه هاي زنشو بايد ازفاصله چهارسانتيمتري ببيني تا يكوقت جاهايي ازبدنشون معلوم نشه وتعجب نكني اگه وقتي اصل فيلمو كه با افتضاح تمام زيرنويس شده ميبيني يهو خواهر قهرمان فيلم نامزدش دراومد وتازه يه بچه هم دارن كه اصلا توفيلم نبوده يا اگه بوده بچه همسايه بوده كه گاهي به اين خواهروبرادرمحترم سرميزده
آخ كه چه حالي كردم ديشب كه تويك برنامه درپيت كه داشتم ازش ردميشدم يهو آهنك شيرين شيرين با صداي نميدونم كي رو داشت پخش ميكرد اونم بازبون كردي وبدون هيچ دخل وتصرفي خيلي حال داد।

پريشب تو فرودگاه منتظر همسرعزيزبوديم كه ازسفربرگردن اولاٌ كه پروازش دوساعت تاخيرداشت كه خوب شد قبلش گفت ومن كمي بيشترخونه موندم وبعدش اينكه وقتي رسيد فكركنم پروازچمدونهاشون حداقل دوساعت بعدازپروازخودشون انجام شده بود چون تقريبا دوساعت منتظرچمدوناشون بودن ،فكركن پروازساعت نه شب ساعت يازده انجام شده وساعت دوازده ونيم رسيدي وتازه ساعت دو نيم بعدش چمدونتو تحويل بگيري تازه وقتي اعتراض كرديم كسي نبود جواب بده وهمه خواب بودن خلاصه ساعت سه رسيديم خونه البته فكركنم اين كاربراي اين بود كه ما ازدست ترافيك شبانگاهي خلاص بشيم وسريع تربه خونه برسيم ।

ياد يه مطلب باحال افتادم يكي ازنزديكانمون تو سازمان ميراث فرهنگيه تعريف ميكرد كه چندوقت پيش قراربوده كه يه گروه تحقيقي ازانگلستان بيان وبه اتفاق يك گروه ايراني براي كارهاي تحقيقي به همدان برن خلاصه داستان فرودگاه امام خميني به فرودگاه مهرآباد يك طرف وبدترين اين بوده كه پروازتهران همدان اين بنده هاي خدا تقريبا ده ساعت تاخيرميخوره وقتي به همدان ميرسن يكي ازاين انگليسي ها ازدوستم ميپرسه كه فاصله زميني با ماشين چندساعت راهه كه دوستم ميگه سه ساعت وحالا شما قيافه اون انگليسي رو مجسم كنيد دوستم ميگفت با اينكه اونها معمولا خيلي خونسرد هستن ولي ازعصبانيت قاطي كرده بود

برداشت

2008-09-29T13:12:00.005+03:30

ديشب از سرناچاري داشتم سريال مثل هيچكسو نگاه ميكردم البته شايد بهتره بگم تلويزيون فقط روشن بود ومن وفهيمه درمورد يك نمايشنامه با هم بحث ميكرديم
ولي همون وسط جدل وما دوتا من كلي نكات اخلاقي ازاون سريال يادگرفتم يكي اينكه ميتوني سه سوت يكي رو واسه چك برگشتي بكني زندان وبه راحتي مامور بهت ميدن كه بري وصاحب چك و بگيري ببريش كلانتري ।
تازه تو كلانتري هم زمان ملاقات وهواخوري داري كه اين ازاون نكاتي بود كه كلي خوشم اومد وخيلي حال كردم
واقعا تاسف آوره كه كساني كه اين مزخرفاتو درست ميكنن انگار ازكره ماه اومدن واصلا نميدونن كه تو اين مملكت چه خبره
توفرض كن كه حكم جلب هم داري بايد بري كلانتري مگه به همين راحتي بهت مامور ميدن ويا اينكه خداي نكرده به هرجرمي تورو ببرن كلانتري مگه ممكنه كه كسي بياد ملاقاتت تازه بيارنت بيرون بري هواخوري يا بهت پيشنهاد بدن دلتون هواخوري ميخواد وشما بگين نه همينجا خوبه ।
چندوقت پيش يكي ازبرادرهاي كوچكترازخودمو تو خيابون با چندتاسي دي وفيلم گرفته بودن البته فكرميكنم اتفاقي بهش مشكوك شده بودن وچون سنش پايين بود وكمي ترسيده بود برده بودنش كلانتري وبي معرفتها اصلا اجازه نداده بودن به خونه تلفن بزنه وهرچي گفته بود كه اين سي دي ها نرم افزارودوتا فيلم مجازه قبول نكرده بودن خلاصه من سركاربودم كه مادرم تماس گرفت وگفت كه برادرم خونه نيومده ومن كمي دلداريش دادم وگفتم كه حتما پيش دوستاشه واز اين حرفا

ولي خودم هم نگران شدم چون اون برخلاف من خيلي منظم بود واگه قراربود جايي بره حتما ميگفت به چند نفرازدوستاش تلفن زدم ولي خبري نداشتن خلاصه يعد ازيكي دوساعت من به چندتا بيمارستان وكلانتري تلفن كردم كه بازهم خبري نشد تقريبا ساعت 10شب بود كه يكي بهم زنگ زد وگفت كه ازفلان كلانتري زنگ ميزنه وهمين الان آزادشده وبرادرمن ازاون خواهش كرده بود كه به ما خبربده ومن به اونجارفتم وهركاري كردم اجازه ندادن ببينمش وسند خونه هم بردم كه بازم گفتن كه ديرشده برو فردابيا خلاصه براش يك ساندويچ گرفتم وبا هزا رخواهش وتمنا دادم كه بهش بدن صبح رفتيم دادگاه وكل فيلم ها وسي دي هارو ديدين وقاضي يكيشونو كه به قول خودش صحنه داشت رو بهمون نداد وبراي اون 20 هزارتومان جريمه داديم وحكم آزادي برادرمو داد
ولي تو اين سرياله من نميدونم كه اين قوانينو ازكجا ميارن
الان اون برادرم نروژه وگاهي كه باهم صحبت ميكنيم وياد اون روز مي افتيم كلي سوژه خندس ولي تو موقعيتش خيلي عصبي وبهم ريخته بوديم
خلاصه ازاين سريالها كلي مطالب مهم برداشت ميكنيم كه كلي به دردمون ميخوره

گذران

2008-09-28T13:31:00.005+03:30

سلام

پنجشنبه رفتم تئاتر بيداري خانه نسوان كارحسين كياني رو ديديم چون اغلب كارهاي حسين كياني روميبينم بنابراين خيلي توقع بيشتري داشتم اما خوب زيادبااين كارش حال نكردم।البته فكرميكنم چون فاصله بين تمرينها واجراخيلي كم بوده شايد به كارخيلي لطمه زده باشه ।

ميدوني يه جا خوندم:
كه آدم بايد هر روز مقداري موسيقي گوش کند، يک شعر خوب بخواند، يک نقاشي قشنگ ببيند و اگر پا داد يک جمله عاقلانه نيز بگويد। (گوته) البته من اينو توسايت عاقلانه خوندم اين آدرسشه http://www.leylaa.com/
اگه وقت كردين يه سراونجا بزنين مطالب خوبي داره بعلاوه اينكه موزيك سريال دربرابربادو ميتونين گوش بدين كه براي من خيلي خاطره به همراه داره।

همه اين كارهارو ميشه كرد ميشه موسيقي گوش كرد ميشه شعرخوب خوند ويك نقاشي قشنگ ديد ولي با اين آخريه جمله عاقلانه چيكاربايد بكنيم ؟

بعضي ها مون فقط داريم ميگذرونيم فقط ازلحظه هامون ردميشيم كه زودترتموم بشن وهيچ كاري نميكنيم صبح پاميشيم ميرم سركار تا غروب اونجاسرميكنيم وبعدش باقيافه خسته ميايم خونه وازهمه چي طلبكاريم وكمي سريال ميبينيم وشام ميخوريم وميخوابيم وفردا بازم....
فكرميكنم كه اگه نميتونيم يه جمله عاقلانه بگيم حداقل ميتونيم يه موسيقي خوب گوش بديم نميتونيم؟

پاييز

2008-09-20T09:55:00.001+04:30

دوباره داره صداي خشك خرد شدن برگها به گوشم ميرسه آره پاييزه كه دوباره اومده

شروع

2008-09-17T10:31:00.000+04:30

اينجا تازه اومدم يكم احساس غريبي ميكنم